Allसाहित्य

गोरु ब्याउँछ

कविता
गोरु ब्याउँछ
लालगोपाल सुवेदी

एकादेशमा हेर बाबु
पुच्छरले हात्ती हल्लाउँछ
छिमेकबाट आउँछ जादू बाबा
चल्छ चटकीहरूको चटक
स्वर्गको सपना देखाउँछ
यति धेरै पंखफुक्का छन् कि जीवात्माहरू
लाटोकोशेरोले पनि सपनामा
राजकुमारीसंग बिहे गर्न पाउँछ
कुनै कमी छैन छट्टूहरूको
एउटा छट्टू महामानवताको किस्सा बुन्छ
जति अग्ला पहाड- हिमालहरू
त्यति नै गहिरा पहिराहरू
जति संला नदी र तालहरू
त्यति नै विशाद धाँजा र भंगालाहरू
त्यो त्यही देश हो मेरो
जहाँ खस्न खस्न लागेको आकाशलाई
हुटिट्याउँले अड्याउँछ
साथी अब के हुन्छ ?
एकातिर
आमाको लाशलाई गिद्धले ठुँग्छ
अर्कोतिर
छाला र करंगको नक्सा देखाउँदै शिशु रून्छ
सहर जलिरहँदा निरोले बाँसुरी बजाउनु
जाडोमा आफ्नै घर बालेर
आगो ताप्नु ,गँजडी गुन्गुनाउनु
यो कस्तो सादृश्यविधान हो त्यता ?
त्यो कस्तो देश हो मेरो ?
जहाँ बोकाले दाइँ गर्न भ्याउँछ
ओथारो बस्छ भाले
गोरू ब्याउँछ !

·

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button